مهر

تو فيس بوك يه صفحه است به اسم «دلنوشته های دلنشین». جمله هاي لطيف، انساني و گاهي عاشقانه مي نويسه. تقريبن هر روز اين جمله ها رو مي نويسه و روزي چند تا از اين جمله ها.
اين صفحه رو دوست دارم. خيلي زياد.
هر بار كه جمله جديدي مي زاره و اون جمله رو مي خونم حس مي كنم كه هنوز هم انسانهايي هستن در ميان ايراني ها كه هنوز به انسانيت فكر مي كنن. هنوز براي انسان ارزش قايلند و به اين موضوع تا جايي اعتقاد دارن كه هر روز اون رو به همه گوش زد مي كنن.
جامعه ما جامعه ايه كه از انسانيت دور شده. با خودمون تعارف نداريم كه. جامعه اي كه اعضاي اون به جاي دوست، همسايه يا همشهري همه هم ديگه رو رقيب فرض مي كنن، اونم نه رقباي يه مسابقه عادلانه، كه يه سري گلادياتور كه يا بايد بكشن يا كشته بشن. جامعه ايه كه يه بچه سيزده ساله صندلي رو از زير پاي يه محكوم به اعدام مي كشه تا از همون سن كم قتل و آدم كشي رو ياد بگيره. جامعه اي كه هر روز به جاي صحبت از مجازات مجرمين صحبت از قصاصه. جامعه اي كه خشونت توش بيداد مي كنه.
تو همين جامعه انسانهايي ميان و از انسانيت حرف مي زنن. اين انسان ها واقعن با ارزشن. آدمايي كه هر رزو تلاش مي كنن به ما ياد آوري كنن كه هنوز هم ميشه از خشونت دست كشيد و انساني فكر كرد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: