دروغ

تو چشمام نگاه مي كنه و دروغ مي گه. بدجور حس كردم بهم توهين مي كنه. آخه از كجا اين قدر مطمئنه كه من اين قدر ابلهم و ضريب هوشيم پايينه كه نتونم دروغ رو تشخيص بدم؟ اون هم در موردي كه مي دونه اگه راستش رو هم بگه باز هم چيزي عوض نمي شه. بدتر از همه اينه كه من رو كامل مي شناسه باز هم اين كارو مي كنه.

واقعن پر رويي هم حد و حساب داره.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: