شلخته ها

به خاطر نوع شغلي كه دارم اين شانس رو داشتم كه سايت هاي صنعتي مختلفي رو از نزديك ببينم و با جزييات اجرايي سيستم هاي مختلفي كه معمولن تو اين محل ها وجود دارن آشنا بشم. تو تمام اين سال ها و اين تجربه ها يه چيز هميشه بين همه اين محيط ها (به جز موارد كاملن استثنايي) مشترك بوده؛ شلختگي تو كار. اين شلختگي تقريبن شامل همه چيز مي شده. از طرز لباس پوشيدن تو محيط كار و نظم در چيدمان وسايل گرفته تا نحوه اجراي سيستمها. البته سطح اين شلختگي تو سايت هاي مختلف و اجزاي مختلف با هم متفاوت بوده اما هيچ وقت به شكل محسوس حذف نشده.
اين وسط نوع اجراي سيستم ها هميشه بيشتر از هر چيزي تو ذوق مي زده. معمولن مثلن براي اجراي يه مسير لوله يا اجراي يه تابلوي برق يا كنترل يا اجراي ساختماني يه مكان صنعتي استانداردها و عرف هايي وجود داره كه با توجه به موارد ايمني، زيبايي شناسي محيط كار يا موارد مرتبط با تعميرات و نگهداري بايد اونها رو رعايت كرد. رعايت خيلي از اين موارد معمولن حتا هزينه بالاسري خيلي محسوسي هم تو اجراي پروژه نداره اما متاسفانه انگار همه پرسنل فني ما عادت كردن كه از سر و ته كار بزن. خيلي از مواقع واقعن تعجب مي كنم كه اون سيستم چطوري داره كار مي كنه. يا اگه يه روز خراب شد چطوري مي خان تعميرش كنن. عكسي از يه تابلو برق گرفتم كه حتا اگه برق كل ايران هم قطع بشه باز هم جرات نكنم دستمو داخلش كنم.
شايد دليل اين شلختگي آموزش نديدن پرسنل اجرا باشه. تقريبن سالهاست كه ديگه آموزش فني و حرفه اي تو اين مملكت جايگاهي نداره. اما مهمتر از آموزش حس مي كنم كه پرسنل فني از نوع كاري كه مي كنن لذت نمي برن. در اين كه معمولن به اندازه ارزش كاري اين پرسنل به اونها حقوق پرداخت نمي شه هيچ شكي نيست اما خيلي از مواقع حس مي كنم كه اين مربوط به راضي نبودن پرسنل نمي شه و بيشتر جنبه فرهنگي داره و شلختگي ايه كه نهادينه شده.