يكي از كارهايي كه هميشه براي انجامش تنبلي مي كنم ريش زدنه. ولي وقتي موفق به انجامش مي شم واقعن حال مي كنم.
هميشه فكر مي كنم ريش زدن از سخت ترين كارهاس. بعضي وقتا به اين نتيجه مي رسم كه اينا اصلن چي هستن و چرا رو صورت مردا در مي آن.
ولي الان كه صورتم رو اصلاح كردم ديدم واقعن عجب نعمتيه اين اصلاح صورت. چه لذتي داره وقتي ريشت رو مي زني. آب مي زني به صورتت. حوله رو بر مي داري مي زاري رو صورتت (اين كه ديگه آخرشه). بعدش هم كه after shave.
خانم ها واقعن از چه نعمتي محرومن. از اون بدتر آقايوني كه هيچوقت تو عمرشون ريششون رو نمي زنن.
اکتبر 7, 2009 در t 1:38 ب.ظ |
اهه…نه بابا ما هم به نوعی تجربه می کنیم این حالت رو، با اپیلاسیون دست و پا و مافیها(!!!) و البته دیر به دیر. اما خیلی لذت داره…
ولی واقعن فکر کنم سخته هی هر روز روی صورت آدم تیغ دربیاد. هی میخاره لابد.
اکتبر 11, 2009 در t 5:28 ق.ظ |
واقعا. باید تحقیق بشه که اینا اصلن چی هستن و چرا هستن. به نظر من شاید اینا یه زمانی و هنوز هم برای جنس مخالف جاذبه داشتن. برای همینه که هستن.(ذهنم به دلیل دیگه ای قد نمی ده). تصور می کنم آدم رو که یه گل گذاشته توی ریشش و سعی می کنه از حوای پر مو دل ببره. ییق.
اکتبر 17, 2009 در t 2:25 ب.ظ |
تراشیدن ریش خیلی خوبه اما اینکه شروع به ریش زدن کنی خیلی سخته.
اکتبر 24, 2009 در t 5:02 ب.ظ |
نرگس عزيز:
جناب ساكي: واقعن ها. اين واقعن پرسش خيلي از مردهاست.
سعيد جان: دقيقن