بحث شبانه و آش كندوان

چه حالي مي ده آدم بعد از يه بحث حسابي با پسر خالش در مورد اتفاقاتي كه بعد از سفر و سكونت انسان در يك كره ديگه ممكنه بيافته (از بعد فلسفي و تصور نسل هاي آينده اونا از زمين كه تو پست بعدي در موردش توضيح مي دم) ساعت 3 نصف شب تو راه برگشت به خونه هوس جاده چالوس بكنه و تا بياد به خودش بجنبه كه بابا بي خيال، ببينه كنار تونل كندوان داره آش مي خوره بعدشم طلوع خورشيد رو كنار سد كرج ببينه و بعد هم كه رسيد خونه مستقيم بياد تو وبلاگش بعد مدت ها كه هيچي ننوشته شروع كنه به نوشتنش.

از بچگي وقتي شبا تو جاده مي ديدم دو تا ماشين از روبه رو مي آن و نور بالاشونو مي زنن پايين و بعد كه رد شدن دوباره مي زنن بالا، همچي انگار سلام و عليكي مي كنن با هم، خيلي حال مي كردم. ولي بعضيا واقعن بي شعورن نورو مي زني پايين براشون، عين گاو با اون نور بالاشون تو چشات نگاه مي كنن و رد مي شن مي رن. مثل اين كه به ديوار سلام كردي.

 

پي نوشت بي ربط: برنامه نويسي net. رو شروع كردم بدجور به كتاب آموزشي نياز دارم. مخصوصن visual C .net. اگه پيشنهادي دارين ممنون مي شم. اگه هم pdf باشه كه ديگه چه بهتر.