نظم و دنياي مردان

ديروز برامون مهمون اومد. طبق معمول هميشه از اول صبح به من گير دادن كه بايد اتاقم رو مرتب كنم. منم طبق معمول هميشه مرتب نكردم.
من نمي دونم اين چه كاريه كه هميشه به من اعتراض مي كنن كه اتاقم نا مرتبه. آخه اگه قرار بود نظم و ترتيب اولويت اول كارهاي روزمره ام باشه كه مي رفتم نظامي مي شدم. البته اگه اينطور بود بازم نمي رفتم نظامي بشم. آخه اگه قراره آدم كش بشم ترجيح مي دم يه آدم كش حرفه اي باشم.
بعد هم كه مهمونا اومدن با آقايون رفتيم تو اتاق و كلي كامپيوتر بازي كرديم. جالبه كه اصلن هم نامرتب بودن اتاق به چشم نيومد.
اين خانمها اگه مي دونستن چه لذتي داره بي نظمي. آخه آدم عاقل مياد و يه بخشي از وقتشو (كه از طلا هم گرونتره) رو براي كار بيهوده اي مثل مرتب كردن وسايلي كه قراره دوباره به هم بريزن تلف كنه؟
ولي يه نكته جالبتر هم اين كه خانمها معمولن اعتقاد دارن كه آقايون هيچ وقت بزرگ نمي شن (اين مطلب ديروز چند بار به ما گوشزد شد). البته بايد اين جمله رو به اين شكل اصلاح كنيم كه: آقايون هميشه بچه باقي ميمونن فقط اسباب بازي هاشون گرون تر مي شه. ما كه ديروز كلي اولش پز كامپيوترهامون رو به هم داديم. بعدش هم نشستيم كلي دانشمون رو به رخ هم كشيديم. البته ناگفته نمونه كه اين وسط يه چيزايي هم از هم ديگه يادگرفتيم. خلاصه كلي حال داد.